Çeşitsizlik Neden Bir Sorundur?

February 09, 2020 2 dakika

Harvard Business Review üyeliğim bittiği için kaynağı bulamadım. Hatırladığım kadarıyla bir yazıda şöyle bir soru vardı: Neden çok az kadın CEO var? Cevap: Çünkü yönetici olmanın kurallarını erkekler belirledi.

Bu bir tür yumurta - tavuk metaforu gibi. Toplumun yarısını oluşturan kadınlar, nasıl oluyor da benim bulunduğum sektörde azınlık konumuna düşüyor? Yaptığımız işte erkek olmayı gerektirecek bir şey mi var? Sorunun kaynağı tam olarak neresi, bilmiyorum. Kadınlar başından beri bu alanlarda hep isteksiz miydiler, yoksa erkekler onları bilerek veya bilmeden sektör dışına mı itti? Aslında şikayet ettiğimiz şeyin sebebi dolaylı da olsa çoğunluğun kendisidir. Bu döngüyü kırabilecek tek şey, bir farkındalık yaratmak. Farkındalığı yaratabilmek için kanıksadığımız durumu sorgulamak, itiraz etmek gerekiyor.

Ben bir yazılım geliştiricisi olarak, son birkaç yıldır erişilebilirlik konusuna ilgi duyuyorum ve bu konuda bir şeyler yapmak için çabalıyorum. Ekibimde karar verici pozisyonda olduğum her konuda birlikte çalıştığım insanlara danışıyorum, onları ikna etmeye çalışıyorum veya onların beni ikna etmesini bekliyorum. Burada inisiyatif aldığımız şey sorunun nasıl çözüleceği değil; bunun üzerine yazılmış, uygulanmış ve hala daha üzerine paylaşımların yapıldığı, gelişen teknolojiyle birlikte yenilenen sayısız metod var. Burada inisiyatif aldığımız şey, çözmemiz istenen sorunun kendisi.

Geliştirdiğimiz yazılımların kullanıcısı olduğu sürece sorunlar, istekler bize gelmeye devam edecek. Biz bu yazılımları, bir ihtiyacı gidermek için geliştiriyoruz. Geliştirdiğimiz yazılımları çeşitli insanlar kullanıyor. Bir kadın kendini geliştirmek için kurs bakarken, bir öğrenci yabancı dil öğrenirken, bir engelli gideceği mekanın olanaklarını incelerken, bir baba çocuğunun sağlıklı büyümesi için besinler araştırırken; bir eşcinsel, ya da bir dindar, ya da bir görme engelli veya kör, çeşit çeşit insanlar kendi ihtiyaçları için bizim geliştirdiğimiz yazılımları kullanıyorlar. Bir yazılım geliştirici olarak kendimiz bile yazılım geliştirirken başka yazılımlardan faydalanıyoruz. Biz bu insanlara ürettiğimiz yazılımla yardımcı oluyoruz. Aslında bizim işimiz bu, çözmeye çalıştığımız sorun bu.

Bu çeşitlilikteki kullanıcı kitlemizi yazılımımızla memnun etmenin yolu, kendi ekibimizde bu çeşitliliği sağlamaktan geçiyor. Şöyle düşünebilirsiniz; ben bu işe başladığımdan beri durum hep böyleydi, çeşitlilik vardı da biz mi engelledik? Bunun cevabı başta belirttiğim yumurta - tavuk metaforunda gizli. Sebebi biz olmasak bile, bu statükoyu biz devam ettiriyoruz. Yazılımınızla ilgili bir sorunu ele alırken veya sorunun kaynağını tespit ederken danışacağınız insanların, profil olarak size benzemesi pek bir şey kazandırmıyor. Bir yazılımcı, her konuda başarılı bir empati kuramayabilir, her şeyden iyi anlayamayabilir, bir kesimin dert ettiği şey kendisi için dert olmayabilir. Kendi içimizde bir denetim mekanizmasına ihtiyaç var. Bulunduğunuz çevrede, sadece kendiniz gibi insanları barındırdığınızda, farklı hassasiyetleri algılamanız kişisel bir efora dönüşüyor.

comments powered by Disqus